Ο χρόνος αυτός φτάνει στο τέλος του και ένας καινούριος ξεκινάει. Νέος χρόνος. Νέα όνειρα; Νέες φιλοδοξίες; Τι γίνεται με τις παλιές; Τι γίνεται γενικά με όλα αυτά που θέλεις να πετύχεις μα ακόμα δεν;

Ο Αϊνστάιν κάποτε είπε ότι τρέλα είναι να κάνεις συνεχώς το ίδιο πράγμα, και κάθε φορά να περιμένεις διαφορετικό αποτέλεσμα. Τι θα κάνεις λοιπόν τον καινούριο χρόνο; Αυτά που έκανες και τον προηγούμενο; Και τον προ-προηγούμενο; Αν εσύ που διαβάζεις αυτό το κείμενο θέλεις να αλλάξεις πραγματικά κάτι στη ζωή σου, πρέπει να κάνεις κάτι που ποτέ δεν έκανες πριν.

Πιθανόν και να γνωρίζεις τι πρέπει να γίνει. Πιθανόν να γνωρίζεις τι πρέπει να θυσιάσεις για να το αποκτήσεις. Είναι όμως έξω από το safe zone σου. Έξω από τη ρουτίνα που σου προσφέρει ασφάλεια καθώς ξέρεις τι πρόκειται να αντιμετωπίσεις μέρα παρά μέρα.

Καταρχάς, θέλω να κατανοήσεις κάτι. Ότι όλοι σε αυτή τη ζωή είμαστε περαστικοί. Κι αυτό δεν πρέπει να σε μελαγχολεί, αλλά να σου δίνει κίνητρο. Κίνητρο του τύπου ‘μια φορά ζούμε, θα το προσπαθήσω κι ότι βγει’. Εξάλλου, τι κι αν αποτύχεις; Θα προσπαθήσεις ξανά. Κι αν αποτύχεις ξανά; Πάλι από την αρχή. Όλο αυτό θα σε ελευθερώσει, πίστεψέ με. Θα ζήσεις μια πρωτοφανή ευτυχία, την ευτυχία του κυνηγάω τα όνειρά μου, νιώθω ΖΩΝΤΑΝΟΣ! Η σκέψη λοιπόν του θανάτου, θα σε ζωντανέψει.

Σε προσωπικό επίπεδο; Κλείσε τα μάτια και σκέψου τι πραγματικά θες. Φαντάσου ποια θα ήταν για σένα η τέλεια ζωή. Με ανθρώπους που αγαπάς γύρω σου; Μακριά από αυτούς που σε ρίχνουν συνέχεια ψυχολογικά; Κάντο. Απομάκρυνε όλη την αρνητικότητα από γύρω σου. Φέρε κοντά ανθρώπους που πραγματικά εκτιμάς και σε εκτιμούν, σέβεσαι και σε σέβονται. Πίστεψε στον εαυτό σου. Ό,τι μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο, άλλαξε το. Ότι δεν μπορεί, αποδέξου το. Υπάρχει ένα γνωμικό που λέει ‘Θεέ μου, δώσε μου το θάρρος να αλλάξω αυτά που μπορώ, την δύναμη να αντέξω αυτά που δεν μπορώ να αλλάξω και την σοφία να καταλαβαίνω την διαφορά’. Στην πορεία λοιπόν των προσπαθειών σου για αλλαγές, σε παρακαλώ, μην αφήσεις να σε λυγίσουν πράγματα που δεν μπορούν από τη φύση τους να αλλάξουν.

Σε επαγγελματικό επίπεδο τώρα. Δεν είσαι ευτυχισμένος στον κλάδο/εταιρεία/θέση σου; Κάνε τη μεγάλη αλλαγή. Ξέρω ότι μετά από 5 ή 10 χρόνια σε μια εταιρεία, δεν σου είναι εύκολο να φύγεις. Το άγνωστο σε φοβίζει. Η αλλαγή σε φοβίζει. Όμως περισσότερο πρέπει να σε φοβίζουν τα χρόνια που θα ξοδέψεις μένοντας εκεί, χωρίς να είσαι ευτυχισμένος. Τι πρέπει να κάνεις λοιπόν για να κάνεις αυτή την αλλαγή; Να μάθεις μια νέα ικανότητα; Να κάνεις ένα συγκεκριμένο master; Κάντο φίλε μου! Ο δρόμος ίσως φαντάζει δύσκολος στην αρχή, σου εγγυώμαι όμως ότι τα πάντα είναι θέμα συνήθειας. Και μετά από ένα μήνα στη νέα σου ζωή, θα αναρωτιέσαι γιατί δεν το είχες κάνει αυτό νωρίτερα!

Αυτό ισχύει και για τους πιο νέους. Αν τα τελευταία 1-2 χρόνια κάτι πάει λάθος επαγγελματικά, δυσκολεύεσαι να βρεις δουλειά στον κλάδο σου και γενικά άρχισες να πέφτεις ψυχολογικά, ξεκίνα internships. Το ένα πίσω από το άλλο. Μέχρι ο επόμενος σου εργοδότης να μπορεί να πει WOW, αυτός ο τύπος είναι πραγματικά παθιασμένος με αυτό που κάνει. Το ξέρω ότι το να εργάζεσαι χωρίς κάποιο μισθό ή έστω ένα μικρό ενδεικτικό ποσό είναι αρκετά δύσκολο σε μια εποχή καταναλωτισμού, όμως η εμπειρία που θα κερδίσεις και οι γνωριμίες που θα κάνεις είναι αρκετά καλές πληρωμές από μόνες τους, όπως επίσης και ένα πολύ καλό όχημα για να σε πάρει σε αυτό που μπορείς να είσαι 10 χρόνια από τώρα. Κάποιος κάποτε είπε ‘όταν δεν ξέρω ποιο δρόμο να ακολουθήσω, ακολουθώ πάντα τον πιο δύσκολο’. Κι αυτό γιατί συνήθως ο πιο δύσκολος δρόμος είναι και ο ποιο σωστός.

 

Πρέπει κι εσύ αλλά κι εγώ που τα γράφω και ίσως δεν τα έχω εμπεδώσει ακόμη τόσο καλά, να αντιληφθούμε το ότι η ζωή είναι αδιάφορη. Ούτε εύκολη, ούτε δύσκολη. Απλά αδιάφορη. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι θα πάρεις ότι δώσεις. Εάν δώσεις προσπάθεια, κόπο, ιδρώτα, αν κάνεις υπομονή, αν έχεις επιμονή, αν ξέρεις να σφίγγεις τα δόντια και να συνεχίζεις, αν είσαι σωστό και ηθικό άτομο, θα ανταμειφθείς αναλόγως. Αν δεν δίνεις τίποτα, αν λες ‘ξέρω ότι αυτό είναι το σωστό πράγμα να κάνω αλλά απλά δεν μπορώ’, τότε ούτε η ζωή θα μπορέσει.

Όλα αυτά που ανέφερα πριν, κόπο, ιδρώτα, υπομονή, επιμονή κτλ, αν δεν τα έχεις ή αν δεν μπορείς να τα δώσεις αμέσως, μην ανησυχείς. Η ζωή τα παίρνει και σε δώσεις. Δώσε λοιπόν τώρα ό,τι μπορείς. Κάνε την αρχή. Και συνεχώς πρόσθετε. Τα μικρά κομμάτια από μόνα τους ίσως να μην φαντάζουν κάτι ιδιαίτερο, όλα όμως μαζί ενωμένα κάποια μέρα θα κάνουν τη μεγάλη διαφορά. Σαν να πηγαίνεις στο γυμναστήριο. Μέρα παρά μέρα είναι δύσκολο να δεις τη διαφορά. Μετά από 1 χρόνο όμως και συγκρίνοντας τον εαυτό σου με αυτό που ήσουν ένα χρόνο πριν, τότε καταλαβαίνεις την πρόοδο.

Καταλήγοντας, πριν δώσω τη δική μου ευχή για το 2018, θέλω να ανακεφαλαιώσω. Αν γουστάρεις αλλαγές, εδώ είναι το 2018 και σε περιμένει. Μια φορά ζούμε και αυτοί που το έχουν ‘χωνέψει’ είναι και οι πιο ευτυχισμένοι γιατί ζουν όπως θέλουν να ζήσουν. Φαντασιώσου λοιπόν ποια είναι η ζωή που θέλεις να ζεις, τόσο προσωπικά όσο και επαγγελματικά, λάβε τις απαραίτητες αποφάσεις και συνάμα work your ass off. Και να έχεις υπομονή. Ίσως στο 2018 να μην αποκτήσεις όλα όσα θέλεις. Μπορεί να μην αποκτήσεις και τίποτα. Όταν όμως τα αποκτήσεις, και κοιτάζοντας πίσω, ίσως το 2018 να είναι η αγαπημένη σου χρονιά, γιατί ΗΤΑΝ Η ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕΣ.

 

Σου εύχομαι ένα υπέροχο 2018.

Δημοσιεύθηκε από Antonis Papadopoulos

Άφησε απάντηση

Your email address will not be published. Required fields are marked *